Şebnem Ferah – Ateşe Yakın

Benim Adım OrmanBir mum yaktın
O akşam, seni andım
Korkuyu sardığın, her anı hatırladım
Gittiğin günden şimdiye, her şey aynı
Sadece, çok özledim
Her kahraman gibi, erken gittin

Gördüğün en son ışık,
Parıltı sendin, hep parlardın
Dinlendiğin o sarmaşık, sonra soldu
Hep uçtum, ateşe yakın

Bir kayık, iki kürek
Ay parlak, asil yürek
Biraz rakı, biraz azık
Belki hayat bu demek

Göçtüğün gün ben, tesadüfen…
Düşümde gördüm, veda ederken…
Çok özledim…
Her kahraman gibi, erken gittin

Gördüğün en son ışık,
Parıltı sendin, hep parlardın
Dinlendiğin o sarmaşık, sonra soldu
Hep uçtum, ateşe yakın

Facebook'ta Paylaş

Benzer Yazılar

Bir Cevap Yazın