Sen ki en güzeliydin aşkların, mevsimlerden yaz’dın sen…

Hangimiz Masumuz Ki ?

Ey sevda deryasının tek incisi, hangimiz masumuz ?

Sen masum musun ki ? Gözlerin masum mu ? Ya sözlerin ?

Bir ruha hayat veren gülüşün masum mu ?

Hepimiz suçluyuz. Masum değiliz ki hiç birimiz…

Seni Seviyorum derken, o iki kelimeyi söylemeye cüret ederken,

ürkek bir çocuk gibi korkuyorken ben,

ve tane tane utanırken yalnızlığımdan,

o an arınmıştım işte tüm günahlarımdan…

Gerçeklerim bana kalsın istemedim,

Biliyorum, ben de masum değilim…

Ama boşversene sen,

Hem, sana ne ki benim sevgimden,

Sevgi dediğin illa ki, iki kişi yaşanmaz,

Sevgi, sevdiğini düşünerek yaşanır.

Sevgi tek kişi yaşanır.

Yalnız ve acımasız…

Geleceksen eğer bir gün,

Tüm günahlarından arınıp gel bana,

Bana beni unutturan gözlerini kapa nolur.

Söyleyeceğin her sözü, fısıldayacağın her sesi, unut!

Yaşanmış ve yaşanacak olan her şeyi,

bırak at bir kenara…

Bırak ki, masum kalayım…

Bırak ki, gözlerine dalıp, sözlerine aldanayım…

Ve gideceksen eğer bir gün,

Yalnızlığını bırak bana,

Bırak ki, yalnızlığına sarılayım….

Facebook'ta Paylaş